I.W.O.A.M. Brenda van den Brink van Jordan Desert Journeys

Woman On A Mission:

Voornaam: Brenda

Achternaam: van den Brink

Leeftijd: 56 jaar

Stad: Jordanië in de woestijn van Wadi Rum.

Kinderen? Leeftijd?: Twee zonen van 25 en 27 jaar.

Gezinssituatie: Gescheiden en alleen wonend met mijn jachthond, Saluki Wurad en met Lawrence, een hondje dat ik op straat heb gevonden.

Werk: In Jordanië ben ik gids te paard en per kameel, trek met onze gasten de woestijn in, doe healingswerk met Arabische massages en ben woestijn coach als Bedoeïen. 

 Ik bedenk mooie reizen voor geïnteresseerden in Jordanië, maak reizen op maat en er zijn kant en klare reizen. Daar kun je meer van zien op Jordan Desert Journeys. In Nederland heb ik mijn bedrijf La Cure, importeren van Dode Zee cosmetica welke ik verkoop aan schoonheidsspecialisten en masseurs. Daarnaast ben ik massage therapeut en heb de Arabische massages ontwikkelt met behulp van de  therapieën van de Bedoeïenen. Deze voer ik uit en leer ik aan andere masseurs. Daarnaast schrijf ik aan een boek over mijn woestijnleven in Jordanië. Dat kun je zien in mijn facebookgroep genaamd “Een leven in de woestijn.”

Je lievelings-dingen:

Als je ergens anders kon wonen, waar zou dat dan zijn? Ik woon al op mijn droomplaats, in de woestijn in Jordanië. Er zijn geen plannen om dat te veranderen.

Waar is je lievelingsplek in de wereld? De woestijn. Mijn thuis.

Wat is je lievelingsboek?  Niet één boek, een kast vol. Ik lees graag over diverse onderwerpen. Ik houd heel veel van historische boeken en biografieën van personen en natuurlijk alles over de woestijn.

Wat is je lievelingsdier? Paarden, mijn passie, zulke karaktervolle dieren en maatjes. Honden, metgezel in en om huis en op mijn woestijnwandelingen. Schapen, lief, wollig. Kamelen, elegant, ongenaakbaar, overleven in de woestijn.

Welk persoon heeft je het meest geïnspireerd? De Bedoeïenen van de woestijn. Van hen heb ik geleerd om in de woestijn te leven/overleven.

Vragen met wat meer inhoud

Vertel, wie ben je eigenlijk?

Ik ben Brenda, mijn moeder heeft me altijd al gezegd dat ik anders was als mijn jongere zussen, ik ging mijn eigen weg. Als kind was ik heel ondernemend en wilde veel zelf uitproberen. Hoe, wat, waarom, zijn vragen die me altijd bezig houden. Achtergrondinformatie opzoeken, niet alles zomaar voor lief nemen. Mijn eigen mening hebben ook al kan die afwijken van wat de meesten denken. Dat impliceert soms in eigenwijs zijn, volgens anderen. Dingen op mijn manier doen. Ik zie dat zelf meer als de dingen doen zoals die bij jou passen, dicht bij jezelf blijven. Ik ben al sinds mijn 25ste eigen ondernemer omdat ik het moeilijk vind om me volledig aan te passen aan wat een baas wil. Al functioneer ik wel goed in een team. Ik vind eigen inbreng van anderen belangrijk en waardevol. In mijn leven heb ik heel veel verschillende dingen gedaan die op mijn pad zijn gekomen. Van jongs af aan heb ik gewerkt, eerst naast school, later full-time, ook in mijn eigen bedrijf.

Mijn verschillende soorten werk hebben me wel gemaakt tot wie ik nu ben. Ook omdat ik als eigen ondernemer veel uitdaging nodig heb. Nu, in Jordanië vallen heel veel werkzaamheden samen, alsof ik daar in de voorgaande jaren ervaring in op heb kunnen doen. Tegelijkertijd vind ik het buitengewoon uitdagend om bij te blijven in een veranderende wereld en weer nieuwe dingen te leren. Je bent nooit uitgeleerd in je leven. Ik vind dat ik nu mijn droomleven leid. Op een plaats waar ik me helemaal thuis voel, de woestijn. Waar ik mezelf verder kan ontwikkelen. Waar ik kan doen waar ik van houd om te doen. Ik heb veel sociale contacten en vrienden maar vind het ook heerlijk om alleen te zijn.

Mijn zoons heb ik altijd voorgehouden dat het niet uitmaakt wat je doet, als je het maar leuk en uitdagend vindt om te doen, en er gelukkig van wordt. Volgens mij is dat aardig gelukt. Mijn oudste woont in Brazilië, is de taal aan het leren en aan het kijken wat voor werk hij nu kan doen terwijl het land in een economische crisis zit. Zijn vrouw is haar eigen bedrijf begonnen als kapster en make-up artist. Mijn jongste zoon houd van reizen, is kelner in een vooraanstaand bedrijf in Amsterdam en reist de hele wereld rond. Hij werkt om te kunnen reizen en mag zelf zijn werktijden bepalen.

Hoe zie je jezelf als ondernemer?

Ik ben een ondernemer die al veel heeft aangepakt. Ondernemer zijn zit in je of niet. Niet alles is bij mij goed van de grond gekomen maar veel is ook bijzonder goed uitgepakt. Juist als je een ondernemer bent die met vallen en opstaan en doorgaan het vak leert, ben je veel beter uitgerust in je verdere loopbaan. Omdat veel op mijn pad is gekomen en ik zelf mocht beslissen of ik er iets in zie of niet, heb ik veel uit kunnen proberen. Ik ben een ondernemer die veel dingen leuk vind en misschien ook wel moeilijk kan kiezen om me te focussen op één ding. Vandaar dat ik veel verschillende werkzaamheden doe die ik heb ondergebracht in één bedrijf en die toch bij elkaar passen. De woorden die bij mijn bedrijf en mij passen zijn: gezondheid; plezier; gelukkig zijn en mensen gelukkig maken; stimuleren; creativiteit ontwikkelen, ook bij anderen; een gevoel van well-being geven; sportief; andere cultuur leren kennen; bewegen; natuur; puurheid; dieren.

Waarom doe je wat je doet?

Ik houd er van om bezig te zijn met de dingen waar ik plezier in heb. Ik houd er van om met mensen en met dieren te werken en in de natuur te zijn. Ik stimuleer graag om mensen het beste uit zichzelf te halen om hun leven (nog) mooier/interessanter te maken. Om mensen te mogen laten inzien dat er altijd een mogelijkheid is om te veranderen, om moeilijke beslissingen te nemen, om je niet te laten weerhouden door gezondheid en ziekte, of andere “maren”(dingen die je tegenhouden) maar dat er altijd ergens een opening is om toch te kunnen bereiken wat je wilt. Ook ik heb hele moeilijke tijden meegemaakt en ben door diepe dalen gegaan en heb daarvan mogen leren.

Ik weet wat het is om niets te hebben om van te leven en toch de kracht te vinden om door te gaan en om er iets van te maken. Ik heb geleerd dat er altijd een weg is uit een uitzichtloze situatie door op jezelf te vertrouwen en op het universum. Vooral de laatste, daarmee heb ik ook geleerd om nog meer geduld te ontwikkelen, voor alles staat een tijd die je niet kunt manipuleren. Hier, in de woestijn is het heerlijk om even uit je eigen leven te stappen, geen prikkels van buitenaf, alleen jij, overgeleverd aan de natuur van de woestijn en de wijsheid die in de ruimte van leegte tot je gaat komen. Een pas op de plaats om daarna ten volle tot bloei te komen. Dat heb ik zelf mogen ervaren door hier te wonen. Deze plaats heb ik uitgekozen om mijn passie en werk samen te laten komen in het begeleiden van andere mensen. Dat kan op een reis door Jordanië, of een reis naar je zelf.

Wat is je missie en waar gaat die over?

Mijn missie is dat iedereen het verdient om gelukkig te zijn en om het leven van je dromen te leiden. Om je te laten ervaren dat niets is wat het lijkt. Dat alle zekerheden in het leven bestaan zolang je er in geloofd. Dat al je overtuigingen gebaseerd zijn op je eigen gedachten en dat deze om te vormen zijn. Dat je verantwoordelijk bent voor je eigen leven. Dat het uitoefenen van controle over je leven je niet brengen wat je wilt, behalve dat er weinig veranderd. Dat je zelf kunt beslissen uit je comfortzone te stappen om het leven echt te leven.

Hoe zou je je weg / reis / leven definiëren?

Als een weg die niet altijd over rozen is gegaan. De vele littekens van de doornen hebben me juist gestimuleerd om verder te kijken en ervaringen te zoeken die ik niet had durven dromen als ik alleen de rozen zonder doornen was tegengekomen. Dat je meer leert van alles wat niet verloopt zoals je gewenst had. Dat je leert van je fouten. Dat je uiteindelijk krijgt wat je wenst als je, je zekerheden durft los te laten. En dat iets veel meer voldoening geeft als je ervoor moet knokken dan wanneer het zomaar in je schoot valt. Dat je verwonderd kunt zijn voor alle kleine dingen die je tegenkomt om zo het grote geluk te vinden. Dat je dankbaar mag zijn voor alles wat naar je toe komt, het goede en het slechte.

Waar houd je het meest van over je werk?

Van de afwisseling. Met mensen en met dieren werken. Het healen met behulp van de Arabische massages. Wat ik doe is zeer gevarieerd. Zodat ik ook steeds weer gestimuleerd wordt om het nog beter/anders te doen. Ook ben ik dankbaar dat ik zoveel heb mogen doen om te ontdekken wat echt bij me past. Het heeft me gevormd tot wie ik nu ben. Ieder werk naar jouw keuze heeft bijzonder aantrekkelijke kanten voor degene die het uitoefent. Terwijl ook ieder werk bepaalde punten heeft die gewoon moeten gebeuren en waar je misschien minder vrolijk van wordt. Als de balans goed is tussen die twee dan kun je zeggen dat je van je werk houd. Naarmate je verder ontwikkeld kan het ook zijn dat je toe bent aan een nieuwe uitdaging die dan beter bij je past.

Wat betekent financiële vrijheid voor jou?

Financiële vrijheid maakt het leven soms makkelijker en soms moeilijker. Ik heb beiden mogen ervaren. En heb ook geleerd dat je zonder financiële vrijheid misschien wat meer stress kunt ontwikkelen maar ook prachtige dingen mag ervaren die je een leven lang bijblijven en die je niet ervaart als wanneer je financiël onafhankelijk bent. Mijn ervaring met financiële vrijheid is dat het een zekere macht geeft. En dat je zonder financiële vrijheid niet bent verstoken van die macht maar wel die macht kunt omzetten in het beleven van andere fantastische ervaringen. Bovendien stimuleert het niet hebben van financiële vrijheid de creativiteit die je als mens kunt ontwikkelen om andere wegen te bewandelen, die uiteindelijk, misschien duurt het iets langer en kost het wat meer inspanning, je wel naar je doel kunnen leiden. Het gaat niet altijd om het doel, de reis er naartoe is net zo belangrijk.

Misschien is het interessant om iets dieper in te gaan hoe ik mijn werkzame leven heb doorgebracht en wat iedere baan mij heeft geleerd.

-Dierenartsassistente: Ik kan mij geen leven voorstellen zonder dieren om me heen. Als dierenartsassitente heb ik gezien hoe mensen kunnen beslissen voor dieren, ten goede en ten kwade. Een huisdier is een deel van het gezin waar gezond denkende mensen goed mee omgaan. Een dier heeft ook emoties, die er toe doen. Tijd: 2 jaar naast school.

-Kinderkledingverkoopster: Hoe ouders vaak de beslissing nemen wat een kind moet dragen. Soms wordt er naar kinderen geluisterd. Tijd: 1 jaar naast school.

-Apothekersassistente: Hoe artsen een patiënt kunnen beter maken, of zieker. Interesse in natuurlijke geneesmiddelenen, inzien dat die veel mensen beter kunnen maken. Ik bleek allergisch voor de chemie van sommige medicijnen. Tijd: 2 jaar.

-Drogist, manager: Hoe mensen vaak af gaan op reclames in bladen en op tv en advies aannemen van iedere leek in plaats zich te vervoegen tot mensen die daar de kennis van hebben. Hoe je als manager gekleineerd kunt worden door de mannelijke rayonmanager die op zoek is naar onregelmatigheden en fouten die hij niet of nauwelijks kan vinden en zich dan maar uitlaat over jou. Tijd: 2 jaar.

-Manager van een andere drogisterij keten: Inzien dat het ook anders kan en dat je snel kunt opklimmen naar grotere en betere zaken.Er achter komen dat mensen met een huidprobleem zoveel proberen zonder dat het echt helpt.Tijd: 2 jaar.

-Schoonheidsspecialiste en massage therapeut. Mijn eerste bedrijf, aan huis. Binnen een jaar zat ik helemaal vol. Mede door een goed product, veel marketing en free publicity. Uitbreiding op een andere plaats, ook aan huis. Mensen een moment voor hun zelf geven. Met massage klachten behandelen om mensen zich beter te laten voelen. Als schoonheidsspecialiste mensen helpen een mooie huid te verkrijgen en weer zelfverzekerd te worden. Tijd: 5 jaar.

-Huismoeder: Vlak voor de geboorte van zoon nummer 2, bewust gekozen om de salon te verkopen om me te richten op het moederschap om mijn zoons een stevige basis te geven in het leven. In die tijd was ik wel vrijwilligster op hun school. Voorlezen, schoolkrant, buitenlandse kinderen Nederlands leren, klassemoeder, chauffeur bij uitstapjes. Tijd: 5 jaar.

-Docent schoonheidssverzorging. Leerlingen van alle leeftijden onderwijzen om schoonheidsspecialiste/masseur te worden. Ervaren dat jonge studenten dit vak kiezen omdat ze weinig anders kunnen…terwijl de studenten die al werkten en op latere leeftijd voor dit vak kiezen veel serieuzer zijn en er vaak in slagen een salon op te bouwen. Tijd: 3 jaar.

-Schoonheidsspecialiste/massagetherapeut in een van de Schiphol hotels. Weer een nieuwe zaak opbouwen, internationale gasten. Ervaren hoe verschillende mensen uit de wereld op- of neerkijken op je vak. Verschillende keren uitgenodigd worden om in een ander land uit te breiden. Daar ben ik niet op ingegaan. Wel opende ik een tweede zaak in een sportschool in de buurt. Tijd 7 jaar.

-Importeur La Cure Dode Zee cosmetica. Ik werkte met deze producten en was trainer bij de vorige importeur. Door hen werd ik benaderd om importeur te worden. Tegelijk met het importeursschap boekte ik mijn eerste ticket naar Jordanië om het bedrijf te bezoeken en om de Dode Zee te ervaren. Hier is mijn Jordanië verhaal begonnen. Ik werd verliefd op het land. Het importeursschap is een nieuwe uitdaging. Ik begin als exposant op beurzen te staan om het product onder de aandacht te brengen en Arabische massage demonstraties te geven voor geïnteresseerden om de massage te leren. Tijd: 15 jaar, tot nu.

-Journaliste. Artikelen schrijven voor vakbladen schoonheidsverzorging en massage. Buitenland artikelen, ingrediënten onder de loep, ziekten en de maandelijkse rubriek: een inkijkje in een berdrijf.

-Arabische Massage trainingen. Van de Bedoeïenen in Jordanië leer ik hun therapiën als mensen iets mankeren of ziek zijn. Ik “vertaal” deze therapiën naar wellness massages om het hele lichaam mee te behandelen. Behalve het uitvoeren van deze massages  in mijn eigen salons, train ik masseurs in deze technieken. Ik ervaar dat ik veel meer kan betekenen voor mensen met bepaalde klachten door hen te behandelen met deze “nieuwe” massages. Op beurzen schrijven therapeuten in als ik hen van bepaalde klachten af help. Tijd: 13 jaar, tot nu.

Reizen naar Jordanië: Door mijn enthousiaste verhalen na iedere reis die ik naar Jordanië ondernam wilden mensen met me mee. Dus begon ik met het organiseren van een wellness reis, een studiereis Arabische massages en later ook paardrijden. Nu ik in Jordanië woon zijn er veel meer (woestijn) reizen bij gekomen. Iedere keer als ik met een groep op stap was merkte ik dat er zoveel met de mensen gebeurde op persoonlijk vlak. Velen zijn nogmaals gekomen om langer in de woestijn en andere plaatsen te verblijven. Met veel mensen, vanaf het begin van de reizen heb ik nog steeds contact. Daardoor kan ik meemaken welke positieve ontwikkelingen zij hebben meegemaakt naar aanleiding van hun Jordanië reis/reizen. Dat heeft me doen besluiten om vaker met gasten de woestijn in te trekken om daar in combinatie met de paarden/kamelen en Arabische massages meer voor mensen te kunnen betekenen.Tijd: 13 jaar, tot nu.

In 2003 was mijn eerste reis naar Jordanië. Na vele bezoeken ben ik in 2009 geëmigreerd om in een tent in de woestijn te gaan wonen. Dat heeft maar 9 maanden geduurd helaas. Een half jaar heb ik in een huis in het dorpje vlakbij gewoond om vervolgens naar Petra te verhuizen. Dat liep wederom anders dan ik me had voorgesteld. 3 Jaar later ben ik er vandaan gevlucht om weer terug te keren naar het dorpje Quwayra waar ik al eerder had gewoond. Ik arriveerde daar met alleen mijn persoonlijke bezittingen. Ik was helemaal leeggeplukt en had een enorme schuld. Er was geen stuiver meer om van te leven. Door een Bedoeïen, Ahmad,  die ik meteen na mijn emigratie heb leren kennen ben ik bij zijn familie van 9 mensen in huis opgenomen. Er werd voor me gezorgd. Na een half jaar ben ik bij zijn vader van over de 90 jaar gaan wonen in het huis naast de familie. Zijn vrouw was net overleden en hij had hulp nodig.

2,5 Jaar ben ik zijn mantelzorgster geweest. In ruil voor alles waar zijn zoon mij mee heeft geholpen. Ik had een dak boven mijn hoofd en te eten. Ik kookte  voor de hele familie, samen 11 personen, afwisselend met de vrouw. Ik hield het huis schoon en netjes, ontving gasten en verzorgde de vader. Na 1,5 jaar overleed Ahmad, 7 kinderen, een zwangere vrouw en zijn oude vader achterlatend. Ik bleef nog een jaar bij hen. Na de dood van Ahmad nam zijn beste vriend Abdullah contact op en begon me uit te nodigen in het woestijnkamp in Wadi Rum om de reizen die er mondjesmaat nog waren voort te zetten. Het was niet vreemd. Ik ken Abdullah al 8 jaar en het was de wens, en het verzoek van Ahmad aan Abdullah en mij, om naar de Wadi Rum te gaan om samen te werken met Abdullah. Maar ik kon zijn vader niet verlaten en na zijn overlijden ook zijn kinderen niet. Die beslissing werd me uit handen genomen toen een broer van Ahmad met zijn gezin bij de oude vader introk en ik teveel was. Sinds anderhalf jaar woon ik in de woestijn en heeft Abdullah de taak van Ahmad op zich genomen.  Bijzonder is dat ik kan zeggen dat ik nu mijn droomleven leid. Tussen de paarden waar Abdullah voor heeft gezorgd, de kamelen bij het woestijnkamp, de hond die hij me heeft gegeven, het huis waar hij voor heeft gezorgd. Ondertussen maken we woestijnreizen met gasten. Het gaat steeds beter, hoewel Jordanië even “uit” de picture is verdwenen vanwege alle onrust in de regio, begint het toerisme vooral in de woestijn nu enorm aan te trekken.

Nu ben ik schrijfster van een boek over mijn leven in de woestijn in Jordanië zodat ik met meerderen kan delen hoe het is om in de woestijn te leven, wat de woestijnvoor iemand  kan betekenen, wat ik heb meegemaakt in Jordanië en wat me heeft gemaakt tot wie ik nu ben.